Математика – сандық, кеңістіктік және логикалық құрылымдарды зерттейтін ғылым. Ол табиғатты, қоғамды және адам қызметін сандық және абстрактілі модельдер арқылы сипаттауға мүмкіндік береді. Математика тек есептеулер мен формулалардан тұрмай, ол ғылымның негізін құрайтын аналитикалық ойлау мен дәлелдеу жүйесі болып табылады.
Математика ежелгі замандардан бері дамып келеді. Ең алғашқы белгілер Шумер мен Мысырда шамамен б.з.б. 3000 жылдары табылған. Бұл кезеңде математика негізінен сауда, астрономия, құрылыс пен жерді өлшеу үшін қолданылған.
Б.з.б. 600-300 жылдары Грецияда математика ғылыми сипатқа ие болды. Фалес, Пифагор, Евклид, Архимед сияқты ғалымдар негізгі геометриялық және арифметикалық теорияларды дамытты. Мысалы, Пифагор теоремасы:
a² + b² = c²
мұндағы a және b – тік бұрышты үшбұрыштың катеттері, c – гипотенузасы.
Орта ғасырларда математика ғылымы Ислам мәдениетінде дамып, алгебра мен тригонометрия салалары маңызды жетістіктерге жетті. Ал-Хорезми “алгебраның атасы” деп аталып, теңдеулерді шешудің негізгі әдістерін қалыптастырды. Алгебраның негізгі мысалы:
x² + bx = c
мұндағы x – белгісіз айнымалы, b және c – белгілі сандар.
XVII ғасырдан бастап математикалық анализ, ықтималдық теориясы, комбинаторика, логика және басқа салалар дамыды. Мысалы, интеграл мен туынды математикалық анализдің негізгі құралдары болып саналады:
Туынды: f'(x) = lim(h→0) (f(x+h) - f(x)) / h
Интеграл: ∫ f(x) dx
Қазіргі заманғы математика физика, инженерия, экономика, биология және компьютер ғылымында кеңінен қолданылады.